św. Amalberga z Gandawy (Amalberga z Temse, Amelia), mistyczka

2172

Patronka ludzi morza i rolników. Jest wzywana przy obrażeniach rąk, ramion i nóg. 

Wspomaga prośby młodych ludzi o dochowanie wierności Jezusowi. Jest proszona o uzdrowienie. 

święto – 10 lipca

Urodziła się w VII lub VIII wieku na terenie dzisiejszej Belgii lub Luxemburga. Pochodziła z bardzo pobożnej i bogobojnej rodziny.

Mało wiadomo jest o jej życiu. Prawdopodobnie odmówiła zamążpójścia, a jej wybranek złamał jej ręce, lub ramię chcąc zmusić młodą dziewczynę do małżeństwa.

Jak głosi legenda później ciężko zachorował i został uleczony na wskutek żarliwej modlitwy Amalbergi, która wybaczyła mu wszystkie przykrości. Została konsekrowana, jako dziewica i otrzymała welon z rąk biskupa i Apostoła Fryzów świętego Wilibrorda welon.

Wiadomo jest, że w drugiej połowie życia złożyła śluby zakonne i wstąpiła do zgromadzenia sióstr benedyktynek. Przebywała w klasztorze w Munsterbilsen, a następnie w Temse, gdzie została fundatorką miejscowego kościoła. Znana była ze swej niezachwianej pobożności i już za życia okazywano jej wielki szacunek i cześć. Zmarła około 772 roku.

Została pochowana w Munsterbilsen (Belgia). Jej relikwie zostały przeniesione do Gandawy, gdzie w 1073 roku zostały wystawione w klasztornym kościele pod wezwaniem świętego Piotra.

Ukryty ogród z opactwa św. Piotra w centrum Gandawy, ulubione przez mieszkańców miejsce odpoczynku, zdjęcie shutterstock, autor Luoxi