św. Andrzej Świerad (Sierad, Świrad, Svorad, Swerad, Wszechrad, Zorard, Zoërard, Zoerardus, Żurawek, Żórawek)

679

Patron młodzieży słowackiej oraz pokutujących złoczyńców. Diecezji nitrzańskiej i tarnowskiej, miasta Nitry

święto – 13 i 17 lipca na Słowacji

Nie mamy przekazów z wczesnego życia Andrzeja. Znamy go z kronik Jana Długosza oraz wspomnień jego ucznia i towarzysza Benedykta spisanych przez pierwszego znanego prałata z ówczesnego królestwa Węgier, biskupa Peczu i opata opactwa benedyktyńskiego Pannonhalma – św. Maurusa z Peczu.

Okres jego życia określa się na koniec X i początek XI wieku. Świerad urodził się około 980 roku w okolicach Krakowa. Najprawdopodobniej pochodził z wyższej warstwy społeczeństwa, albowiem w ówczesnych czasach chrześcijaństwo dopiero rozkwitało w tym regionie. Wiadomo jest, że w okolicy miejscowości Tropie nad Dunajcem k/ Czchowa, niedaleko Nowego Sącza znajdowała się pustelnia Świerada, w której to żył w głębokiej ascezie umartwiając ciało.

Legenda głosi, że Andrzej Świerad przebywając w  okolicach tropie nawrócił wielu ukrywających się w lesie zbójów i złoczyńców.   

Kościół świętych Pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta w Tropiu. Początki kościoła sięgają XI wieku, kiedy to powstała w tym miejscu świątynia romańska. Do dzisiaj z pierwszej budowli zachowały się mury prezbiterium. Według jednej z legend kościół powstał w miejscu, w którym rósł dąb posiadający dziuplę, która była pierwszym eremem św. Andrzeja Świerada. Nieopodal kościoła znajduje się tzw Skała św. Andrzeja, w której to niszy miał również przebywać święty mnich. Obok leśnej pustelni bije źródełko Świętego, z którego Świerad pił wodę, zdjęcie fotolia, autor ffolas

Losy Andrzeja splotły się z losami św. Benedykta, którego został przewodnikiem duchowym i nauczycielem. Prawdopodobnie eremici spotkali się w klasztorze św. Hipolita na górze Zobor koło Nitry (Słowacja) gdzie udał się Świerad.

Wejście do pustelni św. Andrzeja Świerada położone w pobliżu podgórza góry Zobor (586,9 m n.p.m.), okolice miasta Nitry, w zachodniej Słowacji, zdjęcie fotolia, autor zayacsk

Przebywając w klasztorze, w okolicach Nitry przyjął święcenia i rozpoczął posługę w klasztorze. Jednak około 40-go roku życia poprosił opata o możliwość życia w samotni, na którą przełożony klasztoru wyraził zgodę. Mnich wraz ze swoim uczniem udali się w okolicę góry Zobor gdzie zamieszkali.

Pustelnicy prowadzili życie ascetyczne. Świerad umartwiał ciało nosząc włosiennicę, lub jak podają inne źródła mosiężny łańcuch. Pościł trzy razy w tygodniu. Spał czuwając i ciężko pracował przy karczowaniu lasu. Zmarł około 1030 roku. Jego grób znajduje się w katedrze św. Emerama w Nitrze. Św. Andrzej wraz ze swym uczniem św. Benedyktem są pierwszymi polakami, którzy zostali wyniesieni na ołtarze przez papieża św. Grzegorza VII w 1083 roku.

Zdjęcie przedstawia wnętrze katedry St. Emmererama stojącej na wzgórzu zamkowym. Obecnie świątynia składa się z trzech wcześniejszych kościołów. Główna budowla pochodzi z lat 1333-1355, jednak początki tumu sięgają XI/XII wieku, kiedy to powstała w tym miejscu gotycka rotunda. W niej to za sprawą króla Władysława I Świętego spoczęły doczesne szczątki św. Andrzeja Świerada. Katedra słynie z posiadania relikwii także innych świętych. Towarzysza św. Andrzeja – św. Benedykta Pustelnika, patrona katedry św. Emmerama, patrona Słowian i Europy i Moraw – św. Cyryla-Konstantyna, mniszki i mistyczki św. Maryja z Krescencia Höss, św. Cecylii, oraz relikwie Doktora Kościoła Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza (Teresa z Lisieux) zdjęcie fotolia, autor Mikhail Markovskiy