św. Bawo (lub, Bavo, Bawon) z Allowin

507

Patron osób chorych na koklusz, sokolnicy, oraz  Gandawa, Haarlem, Ghent, Lauwe.

święto – 1 października

Żył w Belgii na przełomie VI i VII wieku. Był synem Pepina Starszego i Itty zwanej także Idą z Nijvel. Jego rodzeństwo, podobnie jak on i rodzice zostało świętymi: Gertruda z Nijvel (Nivelles), oraz Bega z Andenne żona Ansegizela, syna św. Arnulfa, którzy zostali protoplastami dynastii Karolingów.

Jako młody człowiek był zamożnym samolubnym człowiekiem. Życie spędzał na przyjemnościach i prowadził bardzo hulaszczy tryb życia. Zmieniła to dopiero śmieć żony. Bawo nawrócił się i wstąpił do zgromadzenia benedyktynów. Ufundował klasztor w Gandawie, rozdał resztę majątku ubogim chorym i potrzebującym, a sam zamieszkał w pustelni, prowadząc ascetyczne życie oddając się pokucie. Żywił się tylko roślinami i wodą.

Uchodził za niezwykle uczciwego i pobożnego człowieka. Zmarł 1 października 653 roku.  Jego relikwie znajdują się w ufundowanym przez niego katedrze w Gandawie Sint-Baafsabdij (Belgia), który jest szczególnym miejscem jego kultu.

Sarkofag w katedrze Saint Bavo (znany również jako Katedra Sint-Baafs) w starym zabytkowym centrum średniowiecznego miasta Ghent, Belgia, zdjęcie fotolia, autor jordi2r