św. Beda Czcigodny (Venerabilis), Doktor Kościoła

470

Patron angielskich pisarzy, historyków, lektorów, Jarrow i hrabstwa w północno – wschodniej Anglii – Tyne i Wear

święto 23 i 25 maja oraz 9 czerwca

Współcześni nadali mu przydomek Wielebny lub Czcigodny, u potomnych zasłynął jako pisarz i historyk Kościoła, zwany ojcem historii Anglii.

Żył w latach 673-735 i był bez wątpienia jednym z największych umysłów wczesnego średniowiecza. Większą część swojego życia spędził jako mnich benedyktyński w Jarrow – filii opactwa Wearmouth (Anglia). Poświęcił się studiowaniu Pisma świętego i pracy pisarskiej. Uważany jest za pierwszego angielskiego pisarza.

Tworzył komentarze biblijne, ale też hymny, wiersze i rozprawy gramatyczne.

Najbardziej znane dzieło to „Historia kościelna narodu angielskiego”.

Jest jedynym Anglikiem opisanym w „Raju” przez Dantego.

Święty Bonifacy nazwał go „światłością Kościoła”. Pracował do ostatnich chwil swojego życia tłumacząc Ewangelię świętego Jana i pisma świętego Izydora z Sewilli. Relikwie Bedy zostały przeniesione w 1025 roku do katedry w Durham (Anglia).