św. Bibianna (lub Bibiana, Wiwiana, Viviana) z Rzymu, męczennica

1600

Patronka: alkoholizm, ból głowy, epilepsja, konwulsje, szaleństwo, choroby psychiczne, ofiary tortur, wypadki, oraz samotne kobiety

święto – 2 grudnia

Żyła w IV wieku w Rzymie, w czasach prześladowań chrześcijan, za panowania cesarza Juliana Apostaty.

Niewiele wiadomo o życiu Bibiany. Prawdopodobnie była córką pozbawionego funkcji prefekta świętego Flawiusza z Montefiascon oraz św. Dafrozy Rzymianki. Jej siostrą jest św. Demetria Rzymianka, która obchodzi swoje święto 4 stycznia.

Jeden z przekazów mówi, że około 363 roku Bibianna jako młoda dziewczyna została skazana na tortury i śmierć, za wyznawanie wiary chrześcijańskiej. Została aresztowana wraz z rodziną. Siostra Demetria i matka Dafroza zmarły wcześniej, być może zostały ścięte. Ojciec św. Flawiusz zmarł na wygnaniu od poniesionych wcześniej ran. Bibianna zmarła jako ostatnia z rodziny. Była w okrutny sposób torturowana i ostatecznie przywiązana do słupa i ubiczowana zmarła. Po śmierci została pochowana w domu rodzinnym przy matce i siostrze.

W V wieku w miejscu jej pochówku został wybudowany kościół pod jej wezwaniem, przez papieża św. Symplicjusza, który istnieje do dzisiaj jako bazylika św. Bibianny na Awentynie (wzgórze wysunięte najbardziej na południe w starożytnym Rzymie, obecnie Via Giovanni Giolitt).