św. Dawid z Walii ( lub Dewi z Mynyv)

1175

Jest wzywany w przypadku chorób  nowotworowych. Opiekun poetów i wegetarian.

Patron Walii, miasta Naas i hrabstwa Pembrokeshire

święto – 1 marca

Urodził się prawdopodobnie na początku VI wieku w Menevii, w południowej części Walii (obecnie St David’s). W zależności od autorów jego data narodzin podawana jest pomiędzy 462 a 512 rokiem.

Według tradycji pochodził z rodziny książęcej, jego ojciec był władcą w królestwie Ceredigion, matka Non (również Nonna lub Nonnita) została została uznana świętą w kościołach katolickim, prawosławnym i anglikańskim.

Dawid u progu dorosłości został zakonnikiem o surowej regule wzorując się na pierwotnym i pobożnym życiu mnichów na pustyni.

Rozpoczął działalność misyjną na terenie Walii. Zakładał klasztory i kościoły.

Został także przełożonym klasztoru w Menevii(obecnie St David’s), którego był założycielem. Został mianowany biskupem w Menevii, albowiem znany był jako dobry organizator i wybitny kaznodzieja.

Zmarł 1 marca około 589 roku w Pembroke. Został kanonizowany w 1120 roku przez papieża Kalikst II. Szczególnym miejscem kultu Dawida jest katedra jego imienia w St David’s.

Katedra św. Dawida z Walii w St David’s (Anglia). Jedna z najstarszych i piękniejszych budowli w Wielkiej Brytanii, należąca obecnie do Kościoła anglikańskiego. Została zbudowana na miejscu klasztoru św. Dawida z VI wieku. Miejsce kultu i pielgrzymek do grobu św. Dawida przez stulecia. Zdjęcie fotolia, autor Jenny Thompson