św. Edgar I Spokojny, król

500

święto – 8 lipiec

Urodził się około 943/944 roku w Wessex (Anglia). Był drugim synem króla Edmunda Wspaniałego i św. Elgivy (Ælfgifu z Shaftesbury). Zasiadł na tronie jako piętnastolatek w 959 roku, po śmierci swojego starszego brata Edwina.

Jego rządy były sprawiedliwe i spokojne. Kraj doprowadził do rozkwitu, uporządkował administrację i dał podwaliny ustawodawcze królestwa. Z pomocą przyjaciela i doradcy, który powrócił z wygnania św. Dunstana z Caltenbury przeprowadził reformę i gruntownie odnowienie zgromadzenia braci benedyktynów.

Zmarł 8 lipca 975 roku w Winchester. Został pochowany w Glastonbury, a jego kult szybko wzrastał. Przeciwnicy kanonizacji Edgara podnosili jego związek z mniszą Wulfrydą i ich nieślubną córkę Edytę z Wilton, która później została świętą. Wśród jego dzieci wyniesiony na ołtarze został jeszcze syn Edward Męczennik, który zasiadł na tronie po śmierci ojca Edgara. Został otruty przez macochę i ugodzony w plecy nożem, przez służącego królowej.