św. Emeryk, królewicz

439

Patron młodzieży

święto – 4 września, 5 listopada na Węgrzech

Urodził się w 1000 lub w 1007 roku w Ostrzyhomiu. Syn króla św. Stefana I i jego żony królowej Węgier Gizeli z dynastii ottońskiej, siostry św. Henryka II cesarza. 

Jego nauczycielem i wychowawcą został benedyktyn św. Gerard z Csanád, który przerwał pielgrzymkę do Jerozolimy i początkowo zatrzymał się w Istrii.

Nie wiadomo dokładnie, czy Emeryk ożenił się. Być może złożył śluby czystości pod wpływem św. Gerard. Od uzyskania przez Emeryka pełnoletności jego ojciec Stefan I zabiegał o uczynienie go współrządzącym. Jednak królewicz podczas polowania uległ śmiertelnemu wypadkowi. Zmarł 2 września 1031 roku prawdopodobnie w okolicach dzisiejszego Sălard (Rumunia). Przekazy głoszą, że przy grobie królewicza miały miejsce liczne uzdrowienia.

O kanonizację Emeryka zabiegał biskup misyjny św. Gerard, oraz władcy Węgier: Bella III i jego syn św. Władysław I. Emeryk został kanonizowany przez papieża św. Grzegorza VII w 1083 roku.

 

Tryptyk przedstawiający życie św. Emeryka. W środku ołtarza św. Emeryk oraz św. Stefana (po lewej) i św. Gerarda (po prawej) w kościele św. Marcina. Budapeszt, Węgry, zdjęcie fotolia, autor sforzza