św. Felicyta z Rzymu, męczennica

779

Patronka: kobiety, macierzyństwo, matki, wdowy. Jest proszona o narodziny syna.

Opiekunka rodziców, których dziecko zmarło, oraz Kalabria, Wielka Brytania

święto – 23 listopada

Żyła w pierwszej połowie II wieku. Urodziła się najprawdopodobniej do 101 roku na terenie Imperium Rzymskiego, w Rzymie. Pochodziła z bogatej i dobrze sytuowanej rodziny, której członkowie byli chrześcijanami.

Według tradycji Felicyta owdowiała dość wcześnie i sama wychowywała dzieci. Była matką 7 synów, dzisiaj znanych jako siedmiu braci śpiących. Do ich imion nie ma pewności. W różnych tradycjach są wymieniane imiona: 

Aleksander, Dionizy, Feliks, Filip, Jan, January, Konstantyn, Maksymian, Malchus,Marcjalis, Martynian, Serapion lub Achilliades, Eugenios, Kyriakos, Probatos,  Sabbatios, Stephanos, Sylwan, Witalis

Średniowieczny, pochodzący z XI wieku kościół śww. Jana i Felicyty (Pieve dei Santi Giovanni Battista and Felicita) leży w przepięknej okolicy, w miejscowości Valdicastello, Pietrasanta, prowincja Lucca, Toskania, Włochy. zdjęcie 123rf.com, autor lucagal

Została wraz z synami aresztowana i skazana na śmierć za odmowę złożenia ofiary rzymskim bóstwom. Zanim zginęła zobaczyła jak giną jej dzieci. Została ścięta około 164 roku w Rzymie.

Porta Salaria (Brama Solna) nazywana także Porta Sancti Silvestri dzięki odnalezieniu grobu św. Sylwestra I (biskupa Rzymu) znajdującego się w tzw. obszarze grobowym (katakumby Priscilla). Prawdopodobnie także tam została pochowana św. Felicyta, przy tzw. drodze Via Salaria, której fragmentem jest Porta Salaria, zdjęcie 123rf.com, autor marcovarro