św. Feliks z Cantalice OFMCap, zakonnik

562

Patron: dzieci, Kapucyni, matki, polskie Felicjanki, oraz miasto Spello

święto – 18 maja

W Polsce kult Świętego był propagowany w dniu 18 maja i obchodzony jako „Dzień Dziecka”. W tym dniu w kościele Ojców kapucynów namaszczano dzieci „olejkiem św. Feliksa”.

Rok 1515 to rok narodzin Feliksa. Urodził się w chłopskiej rodzinie we Włoszech. Miał kilku braci i siostrę. W młodych latach był pastuszkiem. Legenda głosi, że od najmłodszych lat do końca swojego życia wycinał krzyże z drewna.

Do zakonu kapucynów wstąpił w 1547 roku. Otrzymał przydomek Deo, albowiem pracował jako kwestarz w klasztorze św. Boromeusza w Rzymie. Za każdy datek dziękował słowami Deo gratias – Bogu dzięki.

Wśród przyjaciół Brata byli między innymi Święci : Pius V, Filip Nerii, Alojzy Gonzaga, Kamil de Lellis, Karol Boromeusz.

Z przekazów wiemy, że Feliksowi wielokrotnie objawiała się Najświętsza Panienka z Dzieciątkiem Jezus. Brat Feliks zmarł w 1587 roku. Do końca życia kwestował zbierając jałmużnę i wspomagając dobra radą ludzi w potrzebie. Po śmierci św. Feliksa miały miejsce liczne cuda.

Wyniesiony na ołtarze jako błogosławiony został w 1625 roku, a 1712 został ogłoszony świętym przez papieża Klemensa XI. W Rzymie zachowała się jego skromna cela w klasztorze Ojców kapucynów, oraz relikwie Świętego zamknięte w kamiennym sarkofagu.