św. Fiakier (Fiakr, Fiakriusz), pustelnik z Brie

645

Patron: ceglarze, choroby skóry, garncarze, hemoroidy, handlujący kwiatami, konwisarze (pracujący w cynie i mosiądzu), notariusze, ogrodnicy, pakowacze, taksówkarze, wytwórcy kotłów, krat i skrzyń

święto – 30 sierpnia

Pochodził z Irlandii. Przybył w połowie VII wieku do diecezji Meaux (Francja). Otrzymawszy kawałek gruntu od tamtejszego biskupa później świętego Faro, założył tam pustelnię, w której uprawiał ogród. Powołał do życia schronisko gdzie leczył i karmił ubogich. Z czasem w tym miejscu powstał klasztor i miasto St.Fiacre-en-Brie. Określenie fiakr na woźnicę dorożki wzięło nazwę od paryskiego kościoła i szpitala St.Fiacre, obok którego w XVII wieku był ich postój.

Z uzyskaniem ziemi od biskupa wiążą się legendy. Jedna z nich mówi o tym, że asceta otrzymał kawałek lasu i słabej gleby, łąk pod uprawę. Dotknięcie laski Fiakra spowodowało uszlachetnienie gleby pod uprawę.

Inna legenda głosi, że mnich miał otrzymać tyle ziemi ile zdoła przekopać łopatą w przeciągu 1 dnia. Od wysiłku pustelnik nabawił się hemoroidów, został jednak uleczony z choroby w cudowny sposób. Choroba ta w późniejszych latach była  nazywana „klątwą św.Fiakra”.

Fiakier zmarł około 670 roku i został pochowany w klasztorze w Meaux. Kult świętego rozpowszechnił się i trwa do dziś.