św. Fina (Serafina) – święta z lewkoniami

729

Patronka: kwiaty (lewkonie), San Gimignano,

osoby niepełnosprawne fizycznie,

przędzarki

święto – 12 marca

Dziewica za życia uznana świętą.

Żyła w średniowieczu. Urodziła się w 1238 roku w San Gimignano/ Włochy. Jako dziecko żyła skromnie, w głębokim umiłowaniu Najświętszej Matyi Panny. Wcześnie także straciła rodziców.

W wieku ok dziesięciu lat bardzo zachorowała. Prawdopodobnie na gruźlicę kości. Stopniowo stawała się sparaliżowana.

Legenda głosi, że leżąc jej ciało zespoliło się z drewnianym stołem, do którego była przywiązana. Żyjąc w ubóstwie i bólu zachowała radość wiary w Chrystusa.

Mieszkańcy miasteczka odwiedzali chorą dziewczynkę będąc świadkami jej głębokiej wiary.

Obraz autorstwa Domenico Grillandajo śmierć św. Finy; Uwieczniono jej wizję, gdy odwiedza ją papież Grzegorz I, oraz pielęgniarki Beldia i Bonaventura, zdjęcie fotolia, autor jorisvo

Pielęgniarki Beldia i Bonaventura, które opiekowały się Serafiną czekały wraz ze św. Grzegorzem I na śmierć Finy. Zmarła 12 marca (w dzień wspomnienia św. Grzegorza I) 1253 roku mając zaledwie 15 lat. Pochowano ją w klasztorze w San Gimignano.

Zachowały się przekazy pisane świadczące o uzdrowieniach mających miejsce na grobie św. Finy.

Za jej wstawiennictwem miały miejsce także inne cuda: zrośnięcie świeżej ciętej rany w dniu jej wspomnienia. Cudowne posklejanie rozbitego przez nieuwagę dziecka dzbanka z wodą. Niewyjaśnione bicie wszystkich dzwonów w mieście, w momencie śmierci Serafiny.

Mieszkanie, w którym zmarła pachniało świeżymi białymi kwiatami, lewkoniami.

Na deskach/ łożu, grobie Serafiny, oraz murach miejskich wyrosły białe lewkonie. W miejscowości San Gimignano do dziś rosną białe kwiaty upamiętniając św. Finę.

W małym miasteczku Toskanii powstał już w średniowieczu szpital, a następnie schronisko dla pielgrzymów i kaplica  pod patronatem św. Serafiny. W kaplicy znajduje się stół, na którym przez lata choroby spoczywała Święta.

Fresk autorstwa Domenico Ghirlandaio w Collegiata San Gimignano we Włoszech (1477) Przedstawia śmierć i ostatnie pożegnanie św. Finy, zdjęcie fotolia, autor zdjęcia jorisvo

W muzeum San Gimignano istnieje wiele dokumentów świadczących o życiu Finy. Profesor Iole Imberciadori Vichi pod koniec XX wieku wydał książkę poświęconą życiu Świętej pt. „Fina dei Ciardi”. Zawarł w niej dokumenty, wiersze i przekazy z życia Dziewicy.