św. Gangolf (Gangulf, Gangulphus) z Varennes, lub z Burgundii, męczennik

618

Patron dzieci, koni, wierności małżeńskiej. Małżeństwo i jego problemy, mężowie nieszczęśliwie żonaci. Jest wzywany przeciwko cudzołóstwu, w chorobach oczu, skóry, przy bólach kolana. Opiekun zwierząt domowych, źródeł wody, oraz garbarzy i szewców.

święto – 11 maja

Kościół św. Gangolfa w Trewirze, zdjęcie fotolia, autor: Fotolyse

Żył w VIII wieku. Był dobrze urodzonym członkiem dworu królewskiego Merowingów (Burgundia, Francja). Otrzymał staranne wykształcenie, a przekazy informują, że był człowiekiem pobożnym, pełnym cnót czystości, uczciwości i przyzwoitości.

Niewiele wiadomo o jego życiu. Pewne jest, że pewnego dnia dowiedział się o romansie swojej żony z innym mężczyzną (najprawdopodobniej duchownym).

Ten w obawie przed zemstą skrytobójczo zabił Gangolfa 11 maja 760 roku w Avallon, gdzie Gangolf wycofał się z życia małżeńskiego by wieść doczesną wędrówkę jako pustelnik.

Kult świętego szybko się rozprzestrzenił w ówczesnej Europie, popularny był zwłaszcza na terenie Francji, Niemiec, Włoch i Szwajcarii.

Czci się go też jako patrona źródeł wody. Według tradycji przeniósł on cudowne źródło z terenów Szampanii do rodzinnego Varennes.

Widok na dzisiejsze Saint-Gingolph z północnej strony Jeziora Genewskiego. Miejscowość Vevey, Granica Szwajcaria – Francja. Według jednej z legend tam właśnie miał się wycofać z życia małżeńskiego i przebywać jako pustelnik św.Gangol. W innych relacjach nazwa Saint-Gingolph pochodzi od imienia męczennika z Legionu Tebańskiego , zdjęcie fotolia, autor: djama