św. Gemma Galgani (lub Maria Gemma Umberta Galgani) mistyczka

358

Kwiat z Lukki, Córka Męki oraz Dziewica z Lukki. Patronka: farmaceuci, studenci, spadochroniarze, osób które straciły rodziców, osób opętanych przez złe duchy,  zmagających się z pokusami, poszukujących czystości serca.

Jest wzywana w przypadku migreny, przez cierpiących na bóle głowy, pleców i przez osoby kontuzjowane.

święto – 11 kwietnia

Urodziła się 12 marca 1878 roku w Camigliano we Włoszech. Pochodziła z wielodzietnej rodziny farmaceuty. Jako 8 letnia dziewczynka straciła matkę, która zmarła na gruźlicę po latach choroby.

Gemma uczęszczała do szkoły średniej imienia św. Zyty. Osiągała dobre wyniki w nauce. Uwielbiała muzykę, arytmetykę i język francuski. Po uzyskaniu pełnoletności zmarł ojciec Gemmy, Enrico. Zaopiekowała się rodzeństwem wraz z ciotką Karoliną. Wkrótce jednak bardzo zachorowała na zapalenie opon mózgowych, kręgosłupa i chorobę Potta (zakażenia mykobakteriami). Została uzdrowiona w sposób cudowny przez późniejszą św.Małgorzatę Marię Alacoque. 

Wkrótce po tym wydarzeniu prawdopodobnie 8 czerwca 1899 roku Gemma otrzymała łaskę posiadania stygmatów, wizji i rozmów z Matką Boską, Jezusem, aniołem stróżem i archaniołami zwłaszcza św. Gabrielem Archaniołem.  Prawdopodobnie posiadała dar lewitacji. W pierwszych miesiącach 1903 roku zachorowała na gruźlicę, jej stan szybko się pogorszył. Zmarła mając 25 lat, w Wielki Piątek 11 kwietnia 1903 roku. Została kanonizowana 2 maja 1940 roku w Rzymie przez papieża Piusa XII.