św. Gerwazy i Protazy (Gervasius, Protasius) męczennicy

437

Patroni: dzieci, krwotoki, nietrzymanie moczu (także moczenie się), zbiory płodów rolnych, pracownicy rolni pracujący przy zbiorach siana, oraz Mediolan, Breisach, Diecezja Lugano (Szwajcaria)

Chronią przed złodziejami i kradzieżami.

święto – 19 czerwca

O życiu świętych wiadomo bardzo niewiele. Bracia, wg tradycji synowie męczenników św. Walerii i św. Witalisa. Zostali zamęczeni na śmierć, za bycie chrześcijanami w pierwszych latach chrześcijaństwa (w I, lub III i na początku IV wieku).

Jak głosi tradycja Gerwazy zmarł od ran zadawanych przez biczowanie, a protazy został po torturach ścięty mieczem. Ich ciała zostały odnalezione w Mediolanie, na zlecenie św.Ambrożego, w kościele świętych Nabora i Feliksa. Relikwie świętych zostały połączone z relikwiami świętego Ambrożego i złożone w Mediolanie.

Świętych Gerwazego i Protazego utożsamiano w ludowej tradycji z pogodą. Przysłowia: „Na świętego Gerwazego jest w ogrodzie coś pięknego”, „Na święty Protazy każdy się poparzy”, „Kiedy pada deszcz w św. Gerwazego,to czterdzieści dni deszczu zapowiada”  

Ołtarz z wizerunkami świętych Gerwazego i Protazego (po prawej stronie, zbliżenie figur u góry w opisie) w romańsko-gotyckim kościele z XII wieku (przebudowany w XV wieku – Stephansmünster, Breisach w Breisach nad Renem (Badenia-Wirtembergia, Niemcy). Zdjęcie fotolia, autor: Gottfried Reidler