św. Grzegorz Cudotwórca, znany jako Grzegorz z Neocezarei lub z Pontu

1192

Patron spraw przegranych i z pozoru niemożliwych, pomoc w desperackich, rozpaczliwych sytuacjach i straconych możliwościach, trzęsienia ziemi i powodzie.

święto – 17 listopada

Żył w III wieku w Neocezarei, w Poncie (obecna Turcja). Urodził się w zamożnej rodzinie pogańskiej, studiował prawo. Jako nastolatek przyjął chrzest pod wpływem nauk Orygenesa, jednego z najwybitniejszych komentatorów Pisma Świętego przyjmując imię Grzegorz. 

Mozaika bizantyjska biskupa Neocezarei św. Grzegorza Thaumaturgusa, zdjęcie fotolia, autor Stig Alenas

Całe swoje dorosłe życie poświęcił akcjom misyjnym.

Jako pierwszy biskup Neocezarei działał na terenie Pontu i Kapadocji. Miał wielką łaskę czynienia wielu cudów, dzięki czemu otrzymał już za życia przydomek „Taumaturg” – Cudotwórca. Pozostawił po sobie listy, a jego życie opisują święci Bazyli Wielki i Grzegorz z Nyssy. Zmarł około 270, lub 275 roku i tradycja głosi, że w Neocezarei zostało tylko kilkunastu pogan, pozostali mieszkańcy przyjęli chrześcijaństwo.