św. Jan z Dukli

446

Patron Polski, Litwy, polscy rycerze i żołnierze, archidiecezja przemyska oraz Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej

święto – 8 lipca, lub 29 września

Urodził się w 1414 roku w miasteczku Dukla (Polska) w mieszczańskiej rodzinie. Już jako młody człowiek postanowił zostać duchownym.

Po zakończeniu studiów na Akademii Krakowskiej wstąpił do franciszkanów w Krośnie, a po reformie zgromadzenia przeprowadzonej przez św Bernarda ze Sieny a w Polsce św. Kapistrana, do bernardynów (zakon z pnia franciszkańskiego o surowszej regule).

Przebywał w wielu polskich klasztorach (m.in. w Krakowie, Lwowie i Poznaniu), gdzie pełnił różne funkcje. Znany był jako wybitny kaznodzieja i bardzo dobry spowiednik. Przypisywano mu też dar prorokowania. Pod koniec życia zaniemógł na zdrowiu – stracił wzrok. Zmarł we Lwowie 29 września 1484 r.