św. Marcin z Tours, zakonnik i biskup

923

Patron: abstynenci, bednarze, bezdomni, garbarze, hotelarze, jeźdźcy, młynarze, modystki, kowale, krawcy, płatnerze, podróżni, producenci rękawiczek, szczotek, tkanin, restauratorzy, plony – urodzaj, więźniowie, właściciele winnic, wysypka, zwierzęta domowe, gęsi konie; żebracy, żołnierze;

Burgundia, Bydgoszcz, Moguncja, Poznań, Rottenburg, Tours.

święto – 11 listopada

Witraż w kościele św. Marcina w Tours. autor zdjęcia: jorisvo/ shutterstock

Jeden z najpopularniejszych świętych. Jeden z pierwszych, których świętość uznano niemalże za życia, a którzy nie zginęli śmiercią męczeńską. Urodził na terenie dzisiejszych Węgier w miejscowości Szombathely (w ówczesnej prowincji cesarstwa – Panonii) ok. 316 roku. Rodzice nie byli chrześcijanami.

Pomnik św. Marcina w tradycyjnym węgierskim stroju husarskim. Można go podziwiać w katedrze św. Marcina w Bratysławie, Słowacja, zdjęcie 123rf.com, autor panama7

Jego ojciec – trybun wojskowy, przeznaczył go do służby w gwardii cesarskiej. Tak też się stało, jednak właśnie wtedy nastąpiło najbardziej spektakularne zdarzenie w życiu przyszłego świętego.

Stacjonując w Galii (dzisiejsza Francja), przy wjeździe do dzisiejszego miasta Amiens, napotkał odzianego w łachmany nędzarza.

Było zimno (późna jesień), więc Marcin odciął połowę swojego płaszcza legionisty i okrył nim żebraka.

Po udaniu się na spoczynek, miał sen, w którym ukazał mu się Chrystus przyodziany w ten płaszcz.

Obraz św. Marin z Tours znajdujący się w kościele św. Marcina, w Londynie. Jest to XIX wieczna kopia obrazu Antoon van Dyck, zdjęcie shutterstock.com, autor Renata Sedmakova

To zdarzenie miało definitywnie przekonać przyszłego świętego o wyborze drogi życiowej. W następnym roku przyjął chrzest a po kilkunastu latach (po zakończeniu minimalnego, obowiązkowego okresu) wystąpił z wojska. O kierunku jego duchowego rozwoju zaważyły nauki św. Hilarego z Poitiers.

Witraż przedstawiający Objawienie świętego do Monk w katedrze w Tours, Francja. autor zdjęcia : jorisvo / shutterstock

W swojej działalności łączył zapał misjonarza z potrzebą odosobnienia. Po latach podróży po rodzimej Panonii Dalmacji i Italii, powrócił do ówczesnej Galii, w okolice Tours. Razem z nim dotarła opinia o nim, jako o niezwykle szlachetnym i roztropnym człowieku, sprzeciwiającym się karaniu śmiercią za rzekome magiczne praktyki, który nikogo nie osądzał i nie potępiał, znakomitym kaznodziei i cudotwórcy.

Witraż w kościele św. Seweryna, przedstawiający św. Marcina z Tours, Paryż, Francja, zdjęcie shutterstock.com, autor Renata Sedmakova

Wkrótce po osiedleniu się w pojedynczej celi w Liguge, powstał tam jeden z pierwszych w Europie klasztorów. Mieszkańcy sąsiedniego Poitiers wybrali go jednogłośnie na biskupa diecezji. Umierając w 11 listopada 397 roku pozostawił Francję otwartą na chrześcijaństwo.

Obraz przedstawiający św. Marcina z Tours na koniu i św. Grzegorza stojącego na postumencie. Dzieło znajduje się w bocznym ołtarzu, w kościele św. Anastazji (Saint Anastasia) w Weronie, Włochy, zdjęcie shutterstock.com, autor Renata Sedmakova

Po przyjęciu przez pierwszego króla Franków – Chlodwiga chrztu, płaszcz świętego Marcina stał się narodową relikwią. Relikwie złożone zostały w bazylice pod jego wezwaniem w Tours.

Relief przedstawiający chrzest króla Franków Chlodwiga I przez biskupa św. Remigiusza. Wg przekazów św. Grzegorza z Tours chrzest odbył się w 496 roku. Reims, Francja, zdjęcie 123rf.com, autor Philippe Halle