św. Rita (Ryta) z Cascii, mistyczka

1303

Patronka kobiet oczekujących potomstwa oraz matek i producentów wędlin.

Proszona o pomoc: w beznadziejnych sytuacjach, najtrudniejszych sprawach, w problemach małżeńskich, przez osoby poniżane, w przezwyciężaniu kłótni i nienawiści, 

Statua św.Ruty witająca podróżnych. Cascia, Umbria, Italy, zdjęcie fotolia, autor zenitfotovideo.it

w zawieraniu zgody, w składanych egzaminach.

Opiekunka osób chorych, wzywana przy epidemii ospy. Wspiera osoby poranione i ranne. 

święto – 22 maja

Jest jedną z tych świętych, których kult narastał z biegiem lat i jest obecnie jest jedną z najbardziej czczonych naszych orędowniczek.

Współczesny widok na Roccaporena gdzie wg tradycji przyszła na świat św.Rita, to miejsce domu świętego z „cudownym sadem” Orto del Miracolo, oraz kościołem San Montano z XIII w. zdjęcie fotolia, autor mfabio

Urodziła najprawdopodobniej około 1380 roku w wiosce Roccaporena nieopodal miejscowości Cascia (Umbria, Włochy), w której spędziła całe swoje życie. Pochodziła z niezamożnej rodziny. Wcześnie wydana za mąż za znanego z gwałtowności mężczyznę o imieniu Ferdynand nie miała z nim łatwo. Dodatkowe trudności wynikały z wendety – typowej dla ówczesnych Włoch walki rodzin, w którą uwikłany był jej mąż.

Gdy został zamordowany, a jej synowie poprzysięgli zemstę, Rita modliła o zaprzestanie przelewu krwi. Synowie zmarli na epidemię a ona sama udała się do pobliskiego klasztoru augustianek.

Współczesna Roccaporena. Miejsce gdzie wg tradycji modliła się św.Rita – skała św.Rity (Scoglio di Santa Rita, „Rock of St. Rita”) zdjęcie fotolia, autor ivanods

Początkowo odmówiono jej przyjęcia: była zbyt stara, nie miała posagu a w dodatku w konwencie zgromadzenia były krewne skłóconej rodziny.

Pojednanie z mordercami męża było jej kolejną próbą życiową, które zaskutkowało przyjęciem jej do klasztoru. Powierzano jej najprostsze i najcięższe prace porządkowe.

Z przyjęciem do zgromadzenia sióstr augustianek wiąże się legenda, według której udało jej się wejść do klasztoru mimo zamkniętych drzwi. Spędzając czas na pracy, medytacjach i modlitwie doznawała licznych wizji, otrzymała też łaskę stygmatu – ranę od kolca korony cierniowej na czole, którą nosiła przez 15 lat.

Tradycja mówi, że w dniu śmierci w 1457 roku, mimo mroźnej pogody w przyklasztornym ogrodzie zakwitła róża. Została pochowana w rodzinnej Cascii. Jej ciało pozostało nienaruszone i znajduje się w kościele pod jej wezwaniem.

Panorama miasta Cascia, Umbria, Włochy.Miejsce spoczynku św.Rity, zdjęcie fotolia, autor t0m15