św. Saba Jerozolimski zwany także Sabbas Uświęcony – mnich, opat i założyciel zgromadzenia.

487

święto – 5 grudnia

Urodził się w Cezarei Kapadockiej około 439 roku. Był synem Jana – dowódcy wojsk z Mutalaska. Wychowywał się od ósmego roku życia u wuja Flawiana II z Antiochii biskupa w klasztorze.

po kilku latach Wyróżniał się wśród Braci wielką pobożnością i znajomością Biblii.

Gdy uzyskał wiek dojrzały udał się jako zakonnik na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Następnie udał się przez klasztor św. Etiomida Wielkiego do zgromadzenia o zaostrzonej regule św. Theoctistusa, aby tam spędzić kilka lat życia.

Żył jako pustelnik w jaskini niemal 50 lat. Założył najstarszy w Palestynie klasztor na pustyni Judzkiej dziś znany jako Mar Saba, a wcześniej znany pod nazwą – Wielka Ławra. Święcenia kapłańskie przyjął w 487 roku i został przełożonym eremów i klasztorów w Palestynie.

Zmarł 5 grudnia 532 roku, jego relikwie znajdują się w klasztorze w Mar Saba. Zostały tam zwrócone przez papieża Pawła VI w 1965 roku.

Klasztor Saint Sabbas, Grecja – panorama, zdjęcie shutterstock, autor leospekt