św. Sebastian, męczennik

1072

Patron: choroby bydła, epidemie, ranni, choroby zakaźne, inwalidzi wojenni, konający, organizacje paramilitarne, grabarze, handlujący metalami żelaznymi, kamieniarze, kowale, łucznicy, myśliwi, metalurdzy, ogrodnicy, producenci szczotek, rusznikarze, sportowcy, straż miejska, strzelcy, studnie i cysterny wodne, strażacy, tapicerzy, żołnierze, Rzym, Gwardia Szwajcarska, Niemcy.

święto – 20 styczeń

Jeden z najbardziej znanych świętych męczenników czasów rzymskich.

Być może był Galem, na pewno jego matka mieszkała w Mediolanie. Był oficerem rzymskim a właściwie bardzo cenionym dowódcą straży pretoriańskiej (najbliższej ochrony) cesarzy Maksymina i Dioklecjana III i początku IV wieku.

Był chrześcijaninem, a były to czasy wielkich prześladowań za wiarę.

Cesarz Dioklecjan taki stan rzeczy uznał za zdradę i skazał Sebastiana na publiczną egzekucję poprzez przeszycie strzałami.

Posąg świętego Sebastiana. Cieplice, Polska. autor zdjęcia: cbies/Fotolia

Jednak święty ją przeżył. Ciężko rannego wyleczyła św. Irena – wdowa po św. Kastulusie. Wyleczony święty ponownie stanął przed cesarzem i publicznie oskarżył go o mordowanie niewinnych chrześcijan.

Tym razem został skazany na zabicie maczugami. Jego ciało zostało wrzucone do szamba, by nie stało się przedmiotem kultu.

Tam go znalazła święta Łucja (inne źródła podają, że była to jedna z pierwszych chrześcijanek – rzymianka św. Lucyna).

W miejscu ostatniego złożenia jego szczątków przy rzymskiej Via Appia wkrótce po przejściu cesarzy rzymskich na chrześcijaństwo wybudowano świątynię pod jego wezwaniem.

Jego relikwie, jako bardzo popularnego świętego rozdzielono po wielu świątyniach w Europie.