św. Zygmunt I, król i męczennik

510

Patron Płocka i Szydłowca, oraz Cremony. Jest wzywany w przypadku malarii, oraz przepukliny

święto – 1 maja, oraz 2 maja w Polsce

Żył na przełomie V i VI wieku. Urodził się około 472 roku w Lyonie. Był królewskim synem i królem Burgundii. Czasy, w których żył należały do lat wielkiego wpływu arian (nie uznawali boskości Jezusa) na ówczesne chrześcijaństwo. Sam Zygmunt był arianinem i dopiero jako dorosły nawrócił się na katolicyzm. Zmarła jego pierwsza żona, a król ufundował klasztor św. Maurycego w Agaune (dzisiejsze Saint Maurice w Szwajcarii).

Jako król nawrócił wielu poddanych.

Jak pisze św. Grzegorz z Tours nie ustrzegł się grzechu zabójstwa syna z pierwszego małżeństwa Sigeryka (podejrzewanego o zdradę). Pokutował, udał się do opactwa św. Maurycego, gdzie przebywał dłuższy czas. Odpokutowawszy grzech wrócił do kraju.

Jednak wkrótce został wraz z rodziną schwytany i utopiony w studni. Dokonali tego krewni pierwszej żony. Kult świętego rozpowszechnił się wkrótce po śmierci, a relikwie rozdzielono do wielu kościołów w ówczesnej Europie.