bł. Ewa z Leodium (Luik, Liège)

842

święto – 14 marca

Urodziła się pod koniec XII wieku, lub na początku XIII wieku w okolicach Leodium (dzisiejsze Luik we wschodniej Belgii nad rzeką Mozą).

Najprawdopodobniej wywodziła się z zamożnej rodziny. Wybrała życie pustelnicze i zamieszkała w zamurowanej celi przy kościele świętego Marcina z Tours w Liège. Kontakt ze światem zewnętrznym miała przez przez małe okno w murze. Dni spędzała na modlitwie i umartwianiu się.

Błogosławiona Ewa utrzymywała kontakty z augustianką, późniejszą przeorysza klasztoru w Mont Cornillon – świętą Julianną z Cornillon. Z inicjatywy Julianny starały się o rozszerzenie i nadanie szczególnego znaczenia dla uroczystości obchodów święta Bożego Ciała w Leodium. Ewa po śmierci Julianny kontynuowała dzieło rozpowszechnienia Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Zmarła około 1265 roku w dzisiejszym Liège.

Rok przed jej śmiercią w 1264 roku papież Urban IV wprowadził święto Ciała i Krwi Pańskiej jako święto nakazane. Uroczystości liturgiczne opracował na prośbę papieża święty Tomasz z Akwinu. W Polsce święto zostało wprowadzone w 1320 roku przez biskupa Nankiera w powiecie krakowskim i zostało w późniejszych czasach rozszerzone na cały kraj. Jednym z najważniejszych i największych sanktuariów Bożego Ciała w Polsce jest kościół Bożego Ciała w Poznaniu. Ta piękna gotycka świątynia była m.in. miejscem pieszej pielgrzymki króla Władysława Jagiełły w 1410 roku ofiarowana jako votum za zwycięstwo pod Grunwaldem. Król wraz z orszakiem przybył tu z podpoznańskich Pobiedzisk.