bł. Fryderyk z Hallum (lub z Mariengaarde, Mariënweerd), opat

451

Patron wzywany w przypadku paraliżu.

święto – 3 marca oraz 4 lutego (w zgromadzeniu premonstratensów i archidiecezji Utrachtu)

W ikonografii przedstawiany w habicie premonstratensów, z kwiatami, z pastorałem opata, z makietą opactwa (pw. Matki Bożej w Mariënweerd)

Żył i prowadził działalność w XII wieku na terenie Fryzji (Holandia). Urodził się jako Freark Doedes około 1113 roku w Hallum. Pochodził z ubogiej rodziny. Wcześnie stracił ojca i był wychowywany przez matkę. Od najmłodszych lat odznaczał się pobożnością. Szczególne czcił Matkę Bożą oraz świętą Cecylię. Studiował sztuki wyzwolone oraz teologię na Uniwersytecie w Münster (obecnie Westfälische Wilhelms-Universität Münster). Szczególnie upodobał sobie postać św. Jana Apostoła Ewangelisty.

Był pomocnikiem, a następnie pastorem w Hallum. Wstąpił do nowicjatu zgromadzenia świętego Norberta z Xanten (Kanonicy Regularni Zakonu Premonstratensów). W 1163 roku został opatem założonego przez siebie klasztoru Norbertanów w Mariengaarde niedaleko Hallum, w północnej części Holandii.

Zachorował a następnie zmarł w wieku 62 lat, 3 marca 1175 roku. Został pochowany w założonym przez siebie klasztorze Mariëngaarde. Już za życia cieszył się opinią świętości. Według przekazów przy jego grobie miały miejsce liczne uzdrowienia i cuda. Miejsce to było celem pielgrzymek, aż do 1614 roku, kiedy to utwierdził się na tych terenach ruch protestantyzmu – kalwinizm.

Szczątki świętego przeniesiono do opactwa Notre-Dame de Bonne-Espérance Abbey, w czasie rewolucji francuskiej zostały one ukryte na terenie Vellereille, aby w roku 1938 sprowadzić je do opactwa Leffe (Walonia, prowincja Namur).