św. Deikola (Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicola, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) opat, Lure

1054

Patron: choroby wieku dziecięcego oraz bydło i inne zwierzęta gospodarskie

święto – 18 stycznia

Jego dzieje spisał włoski mnich w X wieku. Był żyjącym w VII wieku zakonnikiem. Urodził się około 530 roku w irlandzkiej prowincji Leinster. Studiował wraz z bratem (późniejszym świętym Gallem) w opactwie Bangor. Pobierali nauki z matematyki, logiki, arytmetyki, geometrii, muzyki i teologii.

Około 575 roku wraz z bratem i dziesięcioma innymi mnichami towarzyszył świętemu Kolumbanowi Młodszemu w wyprawie misyjnej do Anglii i dalej na tereny dzisiejszej Francji.

Przebywał w Burgundii. Według legendy zwierzęta wskazały Deikoli miejsce w którym osiadł. Początkowo była to pustelnia przy kościele świętego Marcina z Tours. Założył opactwo w Lure gdzie osiadł będąc już wiekowym mnichem. Zmarł 18 stycznia 625 roku, jego relikwie spoczywają do dziś w tamtejszym kościele.

Przekazy mówią, że św. Deikola miał dar czynienia cudów. Poskramiał i oswajał dzikie zwierzęta. Podobno potrafił zawiesić płaszcz na promieniach słonecznych.