św. Minas (lub Menas, Mennas, Mina, Mena, Menes, Minas) z Egiptu, męczennik i cudotwórca

988

Patron wzywany w poważnych kłopotach i chorobach. Osób fałszywie oskarżonych, wędrownych handlarzy, podróżnych kupców, oraz miasta Heraklionu. Jest wzywany przy szukaniu zaginionych przedmiotów. Opiekun zwierząt.

święto – 11 listopada

 

Jego biografia owiana jest legendą. Żył na przełomie III i IV wieku. Urodził się prawdopodobnie około 285, lub 290 roku w Nicei (w pobliżu Memphis) w Egipcie. Do dzisiaj jest tam uważany za największego Świętego, Orędownika ludzkich spraw. Kim był? Żołnierzem w armii rzymskiej, za czasów panowania cesarza Dioklecjana. Odmówił składania czci bożkom. Jest męczennikiem wiary Chrześcijańskiej. Dzisiaj mniej znany na Zachodzie Europy.

Regiment Menasa stacjonował na terenach dzisiejszej Turcji w okolicach Frygii. Legenda głosi, że wycofał się z życia wojskowego i osiadł w pustelni na terenach dzisiejszej Turcji.

Po kilku latach został jednak pochwycony, skazany i ścięty za wyznawanie wiary w Jezusa. Jego ciało na grzbiecie wielbłąda zostało przetransportowane i pochowane w Egipcie na terenie Aleksandrii.

W miejscu grobu Świętego miały miejsce liczne uzdrowienia. W V wieku cesarz Zeno po uleczeniu jego córki z trądu nakazał wznieść kościół w miejscu grobu Świętego w Abu Mena, gdzie wkrótce powstał klasztor. Miejsce to stało się celem licznych pielgrzymek i cudów.