św. Piotr z Alkantary

1247

Patron: franciszkanów, strażników nocnych, złośliwej gorączki, Brazylii, Estremadury, diecezja Coria-Cáceres

święto – 19 października

Żył w XV wieku w Hiszpanii. Pochodził z rodziny arystokratycznej. W 1515 przystąpił do zgromadzenia braci franciszkanów, a kilka lat później przyjął święcenia kapłańskie. Jego doskonałych kazań skierowanych do prostych ludzi słuchały tysiące wiernych.

Piotr pełnił funkcję gwardiana, a następnie został powołany na stanowisko prowincjała prowincji św.Gabriela.

Po kilku latach zrezygnował z urzędu i udał się ze św.Janem z Avilli do pustelni. Stamtąd udał się na pieszą pielgrzymkę do Rzymu. Otrzymał zgodę papieża na zakładanie ubogich klasztorów.

Przyczynił się do reformy kościelnych prowincji w Hiszpanii i Portugalii. Był przykładem życia zakonnego w ubóstwie i modlitwie. Św.Teresa od Jezusa wspomina w swoich pracach przyszłego świętego jako brata pełnego wsparcia dla jej działań reformatorskich w klasztorze, żyjącego w ubóstwie, surowości i niosącego Ewangelię.

Zmarł 18 października 1562 roku Arenas de San Pedro w Andaluzji. Przekazy i źródła mówią, że św.Piotr lewitował podczas modlitwy, miał także dar prorokowania oraz dar czynienia cudów. Został kanonizowany przez Grzegorza XV w 1622 roku.