św. Weronika

3455

Patronka: fotografów, handlujący lnem, gospodynie domowe i parafialne, kobiety pracujące w pralni, szwaczki, kupcy, tkacze i kino. 

Wzywana przy krwotokach i proszona jest o dobrą śmierć .

święto – 4 lutego 

Mieszkanka Ziemi Świętej w czasach Jezusa. Znajomość tej postaci wiąże się z VI stacją Drogi Krzyżowej, w której niewiasta (św. Weronika) ociera twarz Chrystusowi.

Scena z drogi krzyżowej Jezusa. Weronika ociera twarz Chrystusowi. Malarstwo Belgia, Leuven, zdjęcie fotolia, autor Renáta Sedmáková

Odbita na chuście twarz umęczonego Zbawiciela jest jedną z najbardziej znanych i jednocześnie tajemniczych relikwii chrześcijaństwa. Informację o tym wydarzeniu przekazuje apokryficzna ewangelia Nikodema, powstała w IV wieku.

W czterech Ewangeliach Nowego Testamentu o samym zdarzeniu nie zostało zapisane jednoznaczne wspomniane. Jest jednak w Ewangelii św.Mateusza opisana postać kobiety, którą Jezus uleczył z wieloletniego krwotoku. Ta sama osoba według tradycji miała być obecna podczas drogi Zbawiciela na Kalwarię.

Istnieje przekaz w kulturze zachodniochrześcijańskiej, o tym, że Weronika miała zostać przewieziona do Rzymu. Chusta z odbiciem twarzy Jezusa uleczyła chorego na trąd cesarza Tyberiusza.

Dla upamiętnienia świętej Weroniki nazwano jej imieniem roślinę “kwiatki św. Weroniki”- Veronica longifolia – przetacznik długolistny. Niepozorne kwiatki uważane niekiedy za chwasty mają piękną błękitną barwę. Można spotkać je na polach i w niektórych ogrodach, zdjęcie fotolia, autor Pavel Parmenov