św. Klara z Asyżu (lub Chiara Offreduccio, Clara, Clair, Claire, Sinclair) dziewica, mistyczka oraz zakonnica i współzałożycielka zakonu sióstr klarysek (OSC)

2291

Patronka: choroby oczu, gorączka, hafciarki, malujący na szkle, niewidomi, praczki, producenci szkła, szklarze, telewizja, telekomunikacja, złotnicy, Klaryski, Asyż.

święto: 11 sierpnia

W ikonografii przedstawiana jest często ze świętym Franciszkiem, w brązowym habicie, jako młoda zakonnica, jej atrybutami są: cyborium, krucyfiks, monstrancja, lampa, lilia, reguła zakonu, sznur z trzema węzłami.

Biografię świętej Klary spisał franciszkanin błogosławiony Thomas z Celano (1190-1265). Według hagiografii Klara urodziła się jako Chiara Offreduccio 16 lipca 1194 roku w Asyżu (Umbria we Włoszech). Pochodziła z szanowanej szlacheckiej rodziny z Asyża. Była córką Favarone (Favorino) Sciffi hrabiego Sasso-Rosso oraz jego żony Ortolany, późniejszej błogosławionej Ortolany z Asyżu. Ojciec Klary posiadał rozległy majątek w okolicach Asyżu (pałac i zamek u stóp góry Subasio, Umbria, Apeniny) i prawdopodobnie należał do bogatej, starożytnej rzymskiej rodziny, która od dawna zamieszkiwała ten region.

Obraz przedstawiający świętego Franciszka z Asyżu, z którego rąk święta Klara przyjmuje habit i welon, w roku 1212. Kościół Convento de Capuchinos. Malowidło pochodzi z XX wieku wykonane jest przez nieznanego artystę, Cordoba, Hiszpania, zdjęcie shutterstock, autor Renata Sedmakova

Od dzieciństwa Klara nauczona przez matkę pobożności była uwrażliwiona na cierpienia i potrzeby innych ludzi.

Życiorys świętej Klary jest ściśle powiązany z życiorysem jej przyjaciela, starszego o kilkanaście lat Franciszka z Asyżu. Już w młodości dziewczyna była zafascynowana działaniami swego duchowego brata, a po jego wstąpieniu na drogę zakonną, postanowiła pójść w jego ślady.

Postanowienie to ugruntowało się w Niedzielę Palmową 20 marcu 1212 roku, po wysłuchaniu kazania wielkopostnego, które wygłosił Franciszek w kościele San Giorgio. 

ednak rodzina Klary miała inne plany co do jej dalszych losów. Zgodnie z tradycją, mając kilkanaście lat dziewczyna miała poślubić wybranego dla niej młodzieńca. I za zgodą rodziny otrzymała taką propozycję małżeńską. Jednak nie przyjęła oświadczyn i uciekając przed nimi z rodzinnego domu schroniła się w klasztorze sióstr benedyktynek w Bastii. Przebywała tam krótko. Następnie udała się do miejscowości Santa Maria degli Angeli, gdzie schroniła się w małym kościele Porziuncola (obecnie Papieska Bazylika Matki Bożej Anielskiej w Asyżu).

Wkrótce potem dołączyła do niej siostra – Agnieszka (późniejsza święta Agnieszka z Asyżu). Zamieszkały razem przy kościele świętego Damiana (S. Damiano) w Asyżu. 

Pawia, Włochy. Obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus w towarzystwie św. Franciszka z Asyżu i św. Klary. Został odnaleziony przy pracach remontowych w Castello Visconteo (Zamku Visconteo wzniesiony przez Galeazzo II Visconti w 1360 roku), zdjęcie shutterstock, autor Adam Jan Figel

Chcąc kroczyć ubogą drogą Jezusa Chrystusa Klara uzyskała od papieża Innocentego IV “przywilej ubóstwa”, pozwalający na utrzymywanie się z jałmużny. Mając wokół siebie wiele pobożnych kobiet założyła zgromadzenie Pań Ubogich (nazwanych w późniejszych czasach od jej imienia Klaryskami). Był to jeden z surowszych zakonów w ówczesnych czasach, którego regułę napisała kobieta. Reguła została potwierdzona bullą papieską przez biskupa Rzymu Innocentego IV w dniu 9 sierpnia 1253 roku (2 dni przed śmiercią Świętej Klary).

Święta Klara zmarła po długiej i wyczerpującej chorobie 11 sierpnia 1253 roku, mając zaledwie pięćdziesiąt dziewięć lat. Została pochowana w macierzystym kościele w Asyżu. Dwa lata po śmierci, w obliczu bardzo popularnego kultu, została ogłoszona świętą. Kanonizacja odbyła się 26 września 1255 roku w Rzymie. Przeprowadził ją papież Aleksander IV. 

Główną świątynią gdzie czczona jest święta Klara to Bazylika Świętej Klary w Asyżu (Basilica di Santa Chiara). Świątynię zaczęto wznosić kilka miesięcy po śmierci Klary i tam spoczęły jej doczesne szczątki. Jej świętość uznawana jest (oprócz Kościoła rzymskokatolickiego) przez Kościół luterański oraz anglikański.

Według przekazów dzięki wstawiennictwu świętej Klary osoby niewidome odzyskują wzrok oraz wiele łask.

Madryt, Hiszpania Tradycyjne oznaczenie nazwy ulicy, ręcznie wykonane płytki ceramiczne artystycznie malowane. Można ją odnaleźć w zabytkowym centrum Madrytu. Calle de Santa Clara, zdjęcie shutterstock, autor Manuel Ascanio