św. Ferdynand III Kastylijski, król

816

Patron:

osób biednych oraz uwięzionych; miast: Aranjuez, Maspalomas, Sewilla, San Fernando (Hiszpania), San Fernando de Henares, San Fernando (Boliwia) i Villanueva del Río y Minas (gmina w Hiszpanii) oraz hiszpańskiej armii (wojska inżynieryjne)

święto – 30 maja

W ikonografii przedstawiany jest w szatach królewskim, jego atrybutami są: insygnia królewskie, klucz, miecz, pies, pierścień, smok przebity mieczem, sztandar z krzyżem, wizerunek Maryi (rzeźba), walczący z Maurami.

Życiorys:

Król Ferdynand (Fernando III El Santo) określany był mianem „wzoru chrześcijańskiego władcy“. Jest pierwszym koronowanym władcą Hiszpanii, który został ogłoszony świętym Kościoła katolickiego (jest również świętym kościoła anglikańskiego) i nazywany jest Ferdynandem III Świętym.

Rodzicami Ferdynanda byli król Leónu – Alfons IX oraz królowa Kastylii – Berengaria Kastylijska. Małżeństwo to zostało unieważnione przez papieża Innocentego III w 1203 roku z powodu bliskiego pokrewieństwa małżonków (król Alfons był wujem Berengari). Data urodzenia przyszłego króla nie jest pewna. Podawane są lata narodzin: 1198, 1199 lub 24 czerwca 1201, najprawdopodobniej w prowincji Zamora w Peleas de Arriba, gdzie spędził część swojego dzieciństwa, dzieląc je na pobyty w Zamorze a Salamance.

W Czerwcu 1217 roku Ferdynand został koronowany na króla Kastylii w Autillo de Campos. Oficjalna koronacja odbyła się w pierwszych dniach lipca w dzisiejszej stolicy autonomii Kastylii i Leónu – Valladolid (dawna siedziba królów). Dwa lata później przyszły Święty ożenił się z Elżbietą Hohenstauf, córką księcia Szwabii i króla Niemiec Filipa Szwabskiego oraz Ireny Angeliny córki cesarza bizantyńskiego. Ślub odbył się w katedrze, w Burgos (Catedral de Santa María de Burgos). Para miała dziesięcioro dzieci. Rok 1230 przyniósł Ferdynandowi koronę królestwa Leónu. 

W latach 1228 do 1248 król Ferdynand podejmował walki zbrojne z Maurami, w których osobiście brał udział. Przebyte Kampanie w Andaluzji, utrzymywały i wzmacniały zdobyte tereny lub też sięgały dalej walcząc o odzyskanie straconych wcześniej terenów. Po kilkunastu latach walk z królestwem Emiratu Grenady (Półwysep Iberyjski) w 1247 roku papież Innocenty IV ogłosił bulle krucjatową na podbój Sewilli. Po oblężeniu i zdobyciu przez wojska chrześcijańskie miasta, gubernator Axataf wręczył królowi Ferdynandowi klucze do miasta 23 listopada 1248 roku i złożył mu hołd, a miasto Sewilla stała się stolicą królestwa.

W czasów panowania Ferdynanda uwolniono znaczną część kraju spod panowania Maurów. Król był wielkim czcicielem Matki Bożej, bardzo wspomagał ruch misyjny na terenie królestwa, wspierał budowę i sam zakładał wiele klasztorów, kościołów oraz szpitali. Należał od oświeconych władców. Był mecenasem artystów, wspierał muzyków, literatów oraz rozwój nauki. Wspomagał finansowo uniwersytety w Salamance, Walencji oraz Valladolid. Królewski syn Alfonso X odziedziczył po ojcu umiejętność krzewienia kultury i sztuki, historia nadała mu przydomek “Mądry”.

Król Ferdynand III ciężko zachorował w zimie 1251 roku. Zmarł 30 maja 1252 roku w powszechnej opinii świętości. Zgodnie z życzeniem pogrzeb króla był skromny. Został pochowany w katedrze NMP w Sewilli (Katedra Santa Maria de la Sede) i według przekazów w kaplicy został umieszczony wizerunek Matki Bożej Królowej, który król Ferdynand otrzymał od swojego kuzyna świętego Ludwik IX z Francji. Papież Klemens X kanonizował Ferdynanda w dniu 7 lutego 1671 roku. Święty obdarzony jest dużym kultem zwłaszcza w Sewilli.